Gruwelijke martelingen in Noord-Ierland

Hans Kema in gesprek met Mike

Verslaggever Hans Kema, cameraman Han Pannevis en ik waren vorige week voor Nieuwsuur in Belfast om een verhaal te maken over barbaars geweld in de Britse provincie; de zogenaamde punishment shootings en beatings. Een erfenis uit de Troubles, zoals het Noordierse conflict altijd werd genoemd. Sinds vijf jaar stijgen het aantal afstraffingen. Voormalige paramilitairen gebruiken grof geweld tegen hun eigen mensen. Als ze vinden dat die mensen niet in de pas lopen, crimineel zijn of simpelweg hun gezag niet accepteren, slaan ze er op los of vuren kogels af. Dat lot trof ook Mike. Hij kreeg drie kogels in zijn benen, en loopt nu mank.

Slechts weinigen in Ulster spreken zich uit over dit geweld. En er zijn ook mensen die het geweld steunen. “Autodieven en inbrekers laten het voortaan wel uit hun hoofd om hier hun slag te slaan als ze eenmaal flink zijn afgerost met een honkbalknuppel”, verklaarde een van de mensen die we spraken onomwonden. “Noord Ieren hebben iets heel gewelddadigs”, stelt actievoerster en tante van drie aangevallen neefjes, Bernadette O’Rawe. “Als iemand iets fouts doet, dat is het aan de rechter om een oordeel te vellen. Niemand verdient kogels.”

twitter

De Brexit-effecten

De grens tussen Noord-Ierland en Ierlad

De grens tussen Noord-Ierland en Ierland

De BBC maakte er een special van. En de Guardian raakt er ook niet over uitgeschreven. De Brexit en de gevolgen van de keuze van de kleine minderheid die liever zonder de EU Brits blijft dan binnen de EU. Verslaggever Tom Kleijn en cameraman Joris Hentenaar maakte voor Nieuwsuur een roadtrip van Belfast naar Dublin om het Brexit-effect in Noord-Ierland te checken. De angst dat een Brexit tot verse Troubles zou kunnen leiden, lijkt ongegrond. Het effect is nog veel gekker: hardcore unionisten willen opeens een Iers paspoort. Willen liever Iers worden dan enkel Brits blijven. Interesting times!

twitter

Belfast & de Matthäus-Passion

06Vanavond was het in het Concertgebouw, zeven jaar geleden was het de Ulster Hall in Belfast. Op pad met fotograaf Peter Boer, bezig met een verhaal over een 21-jarige jongen die 15 jaar eerder door Peter was gefotografeerd. Een foto die hem de Zilveren Camera opleverde. De hele dag waren we op stap geweest met Mark. Eindelijk hadden we hem te pakken. En dat ging ons niet in de koude kleren zitten. Aan het einde van ons Latijn moesten we kiezen: vroeg naar bed of naar de Matthäus-Passion in de Ulster Hall. Peter bleek een kenner; het werd mijn eerste. Vanavond hebben we met z’n tweeën dit prachtige werk van Bach voor de vierde keer samen gezien. Dit keer in Amsterdam. En ook dit keer denken we weer terug aan Mark. En aan Belfast. Erbarme dich…

twitter

Over

In de garderobe van de Utrechtse School voor Journalistiek viel bij mij jaren geleden het kwartje; hier moest ik zijn! Hier kon ik leren wat mijn ongebreidelde nieuwsgierigheid mij zou kunnen brengen.

@Maartje Geels

@Maartje Geels

Ik kwam eerst in de krantenwereld terecht. En daarna als correspondent in Ierland en Noord-Ierland. Terug in Nederland ontdekte ik de radio. En niet veel later ook de lol van het organiseren van festivals, workshops en discussies over mijn vak. En ook de voldoening van het coachen en begeleiden van collega-journalisten, radiopresentatoren en radioprogramma’s.

Inmiddels ben ik een slasher -dank! @petraterdoest-  zoals de Amerikanen het noemen. Er is wel één gemene deler bij alles wat ik doe: mijn passie voor de journalistiek.