‘Ik lijk op een aardappel, maar dan wel een heel smakelijke pieper’

@Trinity College

In het Ierse Listowel overleed deze maand de Ierse dichter, toneelschrijver en hoogleraar moderne literatuur Brendan Kennelly. Bijna 30 jaar geleden sprak ik hem voor Trouw. Toen ik hem belde om een afspraak te maken op het plein voor zijn geliefde Trinity College, zei hij dat ik hem wel zou herkennen. “Ik lijk op een aardappel.” Dat hij niet de enige Dubliner is die deze gelijkenis vertoont, onderving hij door zichzelf als een ‘heel smakelijke pieper’ te omschrijven. Het werd een interessant gesprek. Het ging onder meer over de noodzaak van kuieren, de hel van televisie en overpeinzingen over de gespleten Ierse geest. Heb er nog vaak aan teruggedacht. Brendan Kennelly is 85 jaar geworden.

twitter

Sunday Times pleit voor wetswijziging zodat euthanasie mogelijk wordt

In Groot-Brittannië is euthanasie onmogelijk. De Britse journalist Senay Boztas schreef vorig jaar een prachtige feature in the Sunday Times over hoe anders de situatie in Nederland is. Ze interviewde ook mij, en schreef een mooi verhaal over de dood van mijn vriend Alex. Dit weekeinde appte ze om te laten weten dat de krant plots voorstander is van een wetswijziging over euthanasie. Een doorbraak, want tot voor kort vond de krant het zelfs ingewikkeld om stukken over vrijwillige levensbeëindiging in de krant te publiceren. Volgens Boztas een gevolg van de stukken die zij vorig jaar maakte. Dat zou prachtig zijn.

twitter

Oud-actievoerders kijken met afgrijzen naar het protest van nu.

Josje de Koning en Aly Wisse @ArieKievit

Dertig jaar geleden trokken voor het eerst honderden trekkers met boze boeren naar Den Haag. Het protest ging toen niet over stikstof, maar over de graanprijzen.De actie werd geleid door twee Zeeuwse vrouwen. Ik was toen stagiair bij Trouw. Drie decennia later zocht ik ze weer op en schreef opnieuw een verhaal voor de krant.

twitter

Alleenschaamte haalt de leuke-woordenlijst-2020

@Marloes Elings

Schrijven vind ik een van de leukste dingen die er zijn. Ik puzzel, peins en probeer te verwoorden wat ik precies wil vertellen. En soms verzin ik dan een nieuw woord. Omdat bestaande woorden niet voldoen. Net niet vertellen wat ik bedoel. Zo ging het ook met het stuk dat ik vorige zomer schreef voor nrc. Door corona ging ik mij schamen voor mijn alleenzijnzin. Nooit voelde ik mij opgelaten als ik in mijn eentje op pad ging. Nooit ongemakkelijk. Maar door corona werd alles anders. Ik kreeg last van alleenschaamte. Trots als een koe met zeven uiers, -dank Marieke Lucas Rijneveld!- zag ik dat Ewoud Sanders mijn woord in zijn jaarlijkse leuke-woorden-lijst had opgenomen. Wat een eer!

twitter

Op de bres voor de borst

Rubens – De drie gratiën (1639)

Tijdens een Frans tripje, toen het nog kon en corona ons nog niet gevangen hield, kwam ik in een wonderlijke lingeriezaak terecht. Eentje waar de eigenaresse mij tot twee keer toe -geheel terecht- op mijn ongelijk wees. En dat zette mij aan het denken over borsten en bh’s. Mijn stuk is te lezen via Trouw en ook Reporters Online. Enjoy!

twitter

Alleenschaamte

Voor NRC schreef ik in augustus een artikel over alleenschaamte. Een vorm van schroom die ik pas ken sinds corona een onderdeel van ieders leven is geworden. Opeens voel ik mij ongemakkelijk als ik in mijn eentje op pad ga. En ben mij onaangenaam bewust dat ik voor ondernemers een kostenpost ben geworden door mijn alleenzijnzin. Tot mijn verrassing riep het Instituut voor de Nederlandse Taal mijn woord alleenschaamte uit tot neologisme van de week. Dat maakt de gêne een stuk dragelijker. 🙂

twitter

Verleen euthanasie voor het te laat is

@hajo

Zelden dat een artikel mij zo van mijn stuk brengt. Maar na het lezen van het opiniestuk van psychiater Bart Chabot over euthanasie bij mensen die lijden aan dementie of ernstige psychiatrische problemen kon ik enkel schrijven.

De chef van de opinieredactie, Monique Snoeijen, zorgde dat mijn weerwoord een prachtige plek in de krant kreeg. Gezien de reacties die daarna binnenkwamen, heb ook ik een snaar geraakt. Ik hoop vooral dat de handelswijze van Alex’ huisarts een inspiratiebron voor veel van zijn collega’s mag zijn. Een dokter als Willem is namelijk goud waard.twitter


Belfast & de Matthäus-Passion

06Vanavond was het in het Concertgebouw, zeven jaar geleden was het de Ulster Hall in Belfast. Op pad met fotograaf Peter Boer, bezig met een verhaal over een 21-jarige jongen die 15 jaar eerder door Peter was gefotografeerd. Een foto die hem de Zilveren Camera opleverde. De hele dag waren we op stap geweest met Mark. Eindelijk hadden we hem te pakken. En dat ging ons niet in de koude kleren zitten. Aan het einde van ons Latijn moesten we kiezen: vroeg naar bed of naar de Matthäus-Passion in de Ulster Hall. Peter bleek een kenner; het werd mijn eerste. Vanavond hebben we met z’n tweeën dit prachtige werk van Bach voor de vierde keer samen gezien. Dit keer in Amsterdam. En ook dit keer denken we weer terug aan Mark. En aan Belfast. Erbarme dich…twitter


TPO & Blendle versus de kranten

Fokke & Sukke

Fokke & Sukke

Had ik nog niet eerder meegemaakt. Zonder mijn stuk te hebben gelezen, wilde zowel de NRC –‘Ik ben bang dat het bij ons niet gaat lukken, gezien andere verplichtingen die we zijn aangegaan.’- de Volkskrant –‘We hebben er lang beraad over gehad, maar besloten het toch niet te doen.’- en Trouw –‘Ik heb je voorstel doorgestuurd naar onze collega’s van de gezondheidsredactie, we zitten al ramvol de komende weken.’- mijn stuk niet hebben. Vreemd. Heel vreemd.

Heel even dacht ik: zou het er iets mee te maken hebben dat ik geen van de mij toegestuurde contracten heb ingevuld en teruggestuurd? Bestaat er wellicht een zwarte lijst van freelancers waar geen zaken meer mee mag worden gedaan van de uitgever, omdat zij weigeren hun auteursrecht gratis-en-voor-niets af te staan?

Welgeteld vijf minuten heb ik aan die gedachten besteed. En toen dacht ik: dan niet! En zette mijn stuk op TPO Magazine, en even later verscheen het artikel op Blendle. Een heel weekend lang was mijn stuk trending. En ook een maand later word het nog steeds goed gelezen.

Ik hoop dat mijn zwarte lijst-gedachte niet waar is. Zou ook wel een hele domme strategie zijn van kranten-in-nood; graag gelezen stukken weigeren om te overleven…twitter


Tien jaar later

imageFotograaf Maartje Geels en ik zochten na tien jaar Peetjie Engels weer op. Hoe is het haar vergaan nadat haar ouders tien jaar geleden voor het eerst vertelden over de cosmetische operaties die hun dochter met Down had ondergaan? Zijn hun dromen uitgekomen? Wordt Peetjie niet meer gepest? In V Zomer vandaag. Eindelijk!

twitter