Hoe overleven voor Gerrit leven werd

Voor de prachtserie -vind ik- Dit ben ik in NRC sprak ik Gerrit van Breenen. Ik ontmoette hem deze zomer in Frankrijk. Ik was onder de indruk van deze 80-jarige man die nog iedere zomer als klusjesman op een naturistencamping werkt. Maar dat was pas het begin van het verhaal. Toen ik Gerrit opzocht in Helmond bleek zijn levensverhaal nog veel indrukwekkender. Ik ben vereerd dat ik hem mocht interviewen.

twitter

‘Niet geld, maar kunst maakt mij gelukkig’

Voor een nieuwe aflevering van de topserie Dit Ben Ik in NRC sprak ik galeriehouder en cafébaas Oscar Larik. Een paar jaar geleden gooide hij zijn leven helemaal om. Het werd een fascinerend gesprek. Over geboren worden met een gouden lepel in je mond, de Pixies en het wennen aan eigenwijze eikels die prachtige dingen maken, maar die je ook tegenspreken. Dankbaar dat iemand zich zo open durft te stellen.

twitter

Een prachtig verhaal vindt immer lezers

Voor de vakantie begon, interviewde ik voor de serie Dit ben Ik, Anke Ballieux uit Goes. We zouden het vooral gaan hebben over hoe zij en haar man belangeloos het kind van zijn zus in huis hadden opgenomen. Toch vroeg ik haar ook naar haar eigen jeugd en verleden. En dat verhaal bleek veel mensen te raken. Op de eerste zaterdag in augustus kwam het in de top 10 van de best gelezen online stukken van NRC terecht. En die zondag zelfs in de top 3. Ik snap dat wel. Het verhaal van Anke is indrukwekkend. Een apothekerskind dat niet met de kinderen van mijnwerkers mocht omgaan. Die waren te min. Een vader die haar lui vond. En een broer die haar als dom bestempelde. Ballieux overwon dit alles dankzij haar liefdevolle man die haar leerde dat het leven ook anders kan worden geleefd. Ze zijn al bijna 60 jaar getrouwd. En nog steeds dol op elkaar.

twitter

Dit ben ik in NRC

Françoise Zinhagel @Merlin Daleman

Docent Françoise Zinhagel was de zesde persoon die ik interviewde voor de rubriek Dit ben ik in NRC. Een indrukwekkende dame die geheel op eigen wijze een toekomst voor zichzelf heeft gebouwd. Een paar weken daarvoor sprak ik massagetherapeut Chantal de Jong. Haar mailbox stroomde vol na het interview. Veel mensen waren nieuwsgierig geworden naar de Lomi Lomi massages die zij geeft. Voor de aflevering die in augustus gaat verschijnen, vond ik weer een bijzondere vrouw. En ondertussen viel er een lief kaartje in de bus van de man die ik in mei portretteerde. Hij schrijft dat hij supertrots is op het interview en ‘vele mooie reacties rijker’. En daar ga ik dan van blozen. Heel blij dat ik iedere drie weken mee schrijf aan deze rubriek.

twitter

De derde Dit ben ik in NRC

Bouwkundig opzichter Ruud Klaver (58) leefde in de hoogste versnelling en stond altijd klaar voor anderen. Precies zoals hij het van huis uit had meegekregen. In NRC afgelopen zaterdag zijn verhaal. Ik vond het superstoer dat deze Westfries zich zo open durfde te stellen. Kwetsbaarheid is niet een eigenschap die ik mij herinner uit mijn Westfriese jeugd. Maar wellicht ligt het aan mij dat ik deze Noord-hollandse streek vooral associeer met lompheid en botheid. Wie weet.

twitter

Over een Brabantse edelsmid en het bier van zijn Limburgse voorouders

@HansSmeijsters

Voor NRC schreef ik weer een aflevering voor de serie Dit ben Ik. Dit keer dankzij een tip van grafisch vormgever Hans Smeijsters. Hij ontwerpt sinds een tijdje bieraffiches van merken die al lang niet meer bestaan omdat Heineken in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw veel brouwerijen opkocht. Zo kwam ik in contact met Michel Smeijsters. Een edelsmid in Oirschot bij wie het bier ook door het bloed stroomt.

twitter

Mijn eersteling van leerzame levensverhalen

Vanaf nu ga ik driewekelijks meeschrijven aan de prachtige rubriek Dit Ben Ik in NRC. Mijn eerste bijdrage is een interview met boer en ouderling Elbert Hennipman. Hij vond het spannend om over zichzelf te vertellen. Ongemakkelijk ook. “Dit ligt heel erg buiten mijn comfortzone”, vertelde hij. Ik vind het ontroerend dat hij het toch durfde, en mij en alle lezers en passant een paar mooie levenswijsheden mee geeft.

twitter

‘Ik lijk op een aardappel, maar dan wel een heel smakelijke pieper’

@Trinity College

In het Ierse Listowel overleed deze maand de Ierse dichter, toneelschrijver en hoogleraar moderne literatuur Brendan Kennelly. Bijna 30 jaar geleden sprak ik hem voor Trouw. Toen ik hem belde om een afspraak te maken op het plein voor zijn geliefde Trinity College, zei hij dat ik hem wel zou herkennen. “Ik lijk op een aardappel.” Dat hij niet de enige Dubliner is die deze gelijkenis vertoont, onderving hij door zichzelf als een ‘heel smakelijke pieper’ te omschrijven. Het werd een interessant gesprek. Het ging onder meer over de noodzaak van kuieren, de hel van televisie en overpeinzingen over de gespleten Ierse geest. Heb er nog vaak aan teruggedacht. Brendan Kennelly is 85 jaar geworden.

twitter

Sunday Times pleit voor wetswijziging zodat euthanasie mogelijk wordt

In Groot-Brittannië is euthanasie onmogelijk. De Britse journalist Senay Boztas schreef vorig jaar een prachtige feature in the Sunday Times over hoe anders de situatie in Nederland is. Ze interviewde ook mij, en schreef een mooi verhaal over de dood van mijn vriend Alex. Dit weekeinde appte ze om te laten weten dat de krant plots voorstander is van een wetswijziging over euthanasie. Een doorbraak, want tot voor kort vond de krant het zelfs ingewikkeld om stukken over vrijwillige levensbeëindiging in de krant te publiceren. Volgens Boztas een gevolg van de stukken die zij vorig jaar maakte. Dat zou prachtig zijn.

twitter

Oud-actievoerders kijken met afgrijzen naar het protest van nu.

Josje de Koning en Aly Wisse @ArieKievit

Dertig jaar geleden trokken voor het eerst honderden trekkers met boze boeren naar Den Haag. Het protest ging toen niet over stikstof, maar over de graanprijzen.De actie werd geleid door twee Zeeuwse vrouwen. Ik was toen stagiair bij Trouw. Drie decennia later zocht ik ze weer op en schreef opnieuw een verhaal voor de krant.

twitter