De derde Dit ben ik in NRC

Bouwkundig opzichter Ruud Klaver (58) leefde in de hoogste versnelling en stond altijd klaar voor anderen. Precies zoals hij het van huis uit had meegekregen. In NRC afgelopen zaterdag zijn verhaal. Ik vond het superstoer dat deze Westfries zich zo open durfde te stellen. Kwetsbaarheid is niet een eigenschap die ik mij herinner uit mijn Westfriese jeugd. Maar wellicht ligt het aan mij dat ik deze Noord-hollandse streek vooral associeer met lompheid en botheid. Wie weet.

twitter

Over een Brabantse edelsmid en het bier van zijn Limburgse voorouders

@HansSmeijsters

Voor NRC schreef ik weer een aflevering voor de serie Dit ben Ik. Dit keer dankzij een tip van grafisch vormgever Hans Smeijsters. Hij ontwerpt sinds een tijdje bieraffiches van merken die al lang niet meer bestaan omdat Heineken in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw veel brouwerijen opkocht. Zo kwam ik in contact met Michel Smeijsters. Een edelsmid in Oirschot bij wie het bier ook door het bloed stroomt.

twitter

Mijn eersteling van leerzame levensverhalen

Vanaf nu ga ik driewekelijks meeschrijven aan de prachtige rubriek Dit Ben Ik in NRC. Mijn eerste bijdrage is een interview met boer en ouderling Elbert Hennipman. Hij vond het spannend om over zichzelf te vertellen. Ongemakkelijk ook. “Dit ligt heel erg buiten mijn comfortzone”, vertelde hij. Ik vind het ontroerend dat hij het toch durfde, en mij en alle lezers en passant een paar mooie levenswijsheden mee geeft.

twitter

‘Ik lijk op een aardappel, maar dan wel een heel smakelijke pieper’

@Trinity College

In het Ierse Listowel overleed deze maand de Ierse dichter, toneelschrijver en hoogleraar moderne literatuur Brendan Kennelly. Bijna 30 jaar geleden sprak ik hem voor Trouw. Toen ik hem belde om een afspraak te maken op het plein voor zijn geliefde Trinity College, zei hij dat ik hem wel zou herkennen. “Ik lijk op een aardappel.” Dat hij niet de enige Dubliner is die deze gelijkenis vertoont, onderving hij door zichzelf als een ‘heel smakelijke pieper’ te omschrijven. Het werd een interessant gesprek. Het ging onder meer over de noodzaak van kuieren, de hel van televisie en overpeinzingen over de gespleten Ierse geest. Heb er nog vaak aan teruggedacht. Brendan Kennelly is 85 jaar geworden.

twitter

Sunday Times pleit voor wetswijziging zodat euthanasie mogelijk wordt

In Groot-Brittannië is euthanasie onmogelijk. De Britse journalist Senay Boztas schreef vorig jaar een prachtige feature in the Sunday Times over hoe anders de situatie in Nederland is. Ze interviewde ook mij, en schreef een mooi verhaal over de dood van mijn vriend Alex. Dit weekeinde appte ze om te laten weten dat de krant plots voorstander is van een wetswijziging over euthanasie. Een doorbraak, want tot voor kort vond de krant het zelfs ingewikkeld om stukken over vrijwillige levensbeëindiging in de krant te publiceren. Volgens Boztas een gevolg van de stukken die zij vorig jaar maakte. Dat zou prachtig zijn.

twitter

Oud-actievoerders kijken met afgrijzen naar het protest van nu.

Josje de Koning en Aly Wisse @ArieKievit

Dertig jaar geleden trokken voor het eerst honderden trekkers met boze boeren naar Den Haag. Het protest ging toen niet over stikstof, maar over de graanprijzen.De actie werd geleid door twee Zeeuwse vrouwen. Ik was toen stagiair bij Trouw. Drie decennia later zocht ik ze weer op en schreef opnieuw een verhaal voor de krant.

twitter

Alleenschaamte haalt de leuke-woordenlijst-2020

@Marloes Elings

Schrijven vind ik een van de leukste dingen die er zijn. Ik puzzel, peins en probeer te verwoorden wat ik precies wil vertellen. En soms verzin ik dan een nieuw woord. Omdat bestaande woorden niet voldoen. Net niet vertellen wat ik bedoel. Zo ging het ook met het stuk dat ik vorige zomer schreef voor nrc. Door corona ging ik mij schamen voor mijn alleenzijnzin. Nooit voelde ik mij opgelaten als ik in mijn eentje op pad ging. Nooit ongemakkelijk. Maar door corona werd alles anders. Ik kreeg last van alleenschaamte. Trots als een koe met zeven uiers, -dank Marieke Lucas Rijneveld!- zag ik dat Ewoud Sanders mijn woord in zijn jaarlijkse leuke-woorden-lijst had opgenomen. Wat een eer!

twitter

Op de bres voor de borst

Rubens – De drie gratiën (1639)

Tijdens een Frans tripje, toen het nog kon en corona ons nog niet gevangen hield, kwam ik in een wonderlijke lingeriezaak terecht. Eentje waar de eigenaresse mij tot twee keer toe -geheel terecht- op mijn ongelijk wees. En dat zette mij aan het denken over borsten en bh’s. Mijn stuk is te lezen via Trouw en ook Reporters Online. Enjoy!

twitter

Alleenschaamte

Voor NRC schreef ik in augustus een artikel over alleenschaamte. Een vorm van schroom die ik pas ken sinds corona een onderdeel van ieders leven is geworden. Opeens voel ik mij ongemakkelijk als ik in mijn eentje op pad ga. En ben mij onaangenaam bewust dat ik voor ondernemers een kostenpost ben geworden door mijn alleenzijnzin. Tot mijn verrassing riep het Instituut voor de Nederlandse Taal mijn woord alleenschaamte uit tot neologisme van de week. Dat maakt de gêne een stuk dragelijker. 🙂

twitter

Verleen euthanasie voor het te laat is

@hajo

Zelden dat een artikel mij zo van mijn stuk brengt. Maar na het lezen van het opiniestuk van psychiater Bart Chabot over euthanasie bij mensen die lijden aan dementie of ernstige psychiatrische problemen kon ik enkel schrijven.

De chef van de opinieredactie, Monique Snoeijen, zorgde dat mijn weerwoord een prachtige plek in de krant kreeg. Gezien de reacties die daarna binnenkwamen, heb ook ik een snaar geraakt. Ik hoop vooral dat de handelswijze van Alex’ huisarts een inspiratiebron voor veel van zijn collega’s mag zijn. Een dokter als Willem is namelijk goud waard.twitter